First loan sharks and bankers İlk tefeciler ve bankacılar
Geçmiş saatler Geçmiş zaman
Bugün 05:19 bir 115
Kaynak : Часы истории
Aile Aşiret Büyüme yolu ödünç mal verme fikri daha sonra hayvancılığa ve tahıl ödünç verme yöntemelerle yola çıkar. Tabi ki o yıllarda faizsiz krediler yaygın değilmiş.

Örneğin: bir aile Tahıl alır ve bu bir kredi borçu olarak algılanır. Borcu alan ikiye bölür : biri aileyi beslemek için, diğeri ekim için kullanma amaçlı.
Üç çuval arpa borç alan köylü, 4,5 çuval tefeciye iade etme sözü verir.
Konu hakında Tarih sayfalarından alıntılar :
M.Ö 1750′ Babil’in bilge hükümdarı Kral Hammurabi, içtihadı ortaya çıkaran ve eski Mezopotamya hukukunun bir anıtı haline gelen bir dizi yasa yarattı.
İşte bu yasaların tefeciler, krediler ve borçlular hakkında söyledikleri:

  1. Madde, marjinal “kredi oranı,% 33.5 tahıl veya % 20 gümüş orandaki artış borçluyu yükümlülüklerinden kurtarır.

89-90. Maddeler, gümüşün tahıl olarak iade edilmesi durumunda aldığı borcun geri dönüş oranını belirlemiştir: 100 küçük gümüş = 1 gur tahıl eşdeğer ölçü belirlenir.

93-96. Maddeler tefecilerin işlemi bir devlet temsilcisi önünde tasdik etmeleri gerektiğini belirtmiştir.
Bu şartın ihlali nedeniyle, borç veren, borç hakkının kaybedilmesine kadar cezalandırılmakla tehdit edildi ve uygulandı.

  1. Madde, ortaklıklardaki kar ve zarar dağıtımının Tanrı önünde eşit olarak bölündüğünü belirtmiştir.

Eski Hindistan’ın kutsal dini metinlerinin Veda yazıt ve kanunlarında tefecilerden bahsediliyor. Orada tefeciler faiz karşılığında borç verebilen tek merci işadamları ve onlara ait evler verebiliyordu. Köylü ve ya başkası Tefecilik yapaz yasası geçerliidi.

İnsan Tarihinde ilk Yunanistan’da Tapınak kompleksleri en büyük tefeciler oldu.
Dini Tapınak merkezleri Özel kredi kuruluşlarına dönüştüler.
Şehirlerde Dini Tapınakların işletmeleri vardı ve çok iyi çalışiyorardı.
Faiz oranı yıllık% 20 ile% 30 arasında değişiyordu.

Yunan yasa koyucu Dragon’un kurallarına göre acımasız tedbirler ifadesi onunla ilişkilendirilir. Borcunu ödemede geciken borçlu, ailesiyle birlikte borç verenin malı haline geldi.
“Acımasız” yasaların yayınlanmasından 27 yıl sonra, eski Yunan siyasetçi ve reformcu Solon tüm borçları iptal etti, kredilere faiz kısıtlaması getirdi ve yasama düzeyinde borç esaretini yasakladı borçlar için köleleştirilmesine kaldırıldı ve daha sonra izin verilmedi.

Bir varil içinde yaşayan ve Kynik okulunu kuran Sinoplu Diyojen, para veren tefeci bir ailenin bir çocuğu olarak dünyaya geldi.
Babasının ölümünden sonra Delphi’ye gitti ve Orakul=Kahin hayatta ne yapması gerektiğini sordu. Konuşan Duvarda Kafa Kahin Orakul dediği “Değerlerin yeniden değerlendirilmesi” cevabını aldı.
Genç adam tavsiyeyi “kelimenin tam anlamıyla” anladı ve babasından miras aldığı paraları kendi lehine çoğaltmaya yani sahte para basmaya basmaya karar verdi. Sahtekarlığını yapma sırasında yakalandı ve sürgüne gönderildi.
Sürhünde burada gerçek bir filozof olarak çok az nimetlerle memnun olmaya başladı.

Tefeciler ve para değiştiriciler MÖ 451’de Roma Forumu’nda “çalıştılar”.
Roma Cumhuriyetin tefeciliği yasal çerçeveye sokmaya çalıştığı on iki tablonun kanunları yayınlandı:
1.”Bir Borcun [kendisi tarafından] tanınmasından veya mahkeme kararının [aleyhine] verilişinden sonra 30 gün borçluya borçlu cezasını versin hükmü.
2. Belirtilen sürenin bitiminden sonra] [davacının] elini [borçluya] bırakmasına izin verin. Onu mahkeme anlaşmasına götürmesine izin verin [kararın uygulanması için].
3. Borçlu mahkeme kararına [gönüllü olarak] uymadıysa ve mahkeme anlaşması sırasında kimse onu sorumluluktan kurtarmadıysa, [davacı] onu kendisine götürsün ve en azından ağırlığında bloklar veya prangalar taksın ve , eğer isterse, daha da fazla 15 lbs.
4. Hapis sırasında borçlu, isterse, masrafları kendisine ait olmak üzere beslenmesine izin verin. Kendi başına değilse, bırakın [onu esaret altında tutan] ona günde bir pound un versin, isterse daha fazlasını verebilir.
5. Aulus Gellius, Tavan arası geceleri, XX. 1. 46: Bu arada, yani borçlu esaret altındayken, davacı ile barış yapma hakkına sahipti, ancak taraflar uzlaşmazsa, o zaman bu tür borçlular 60 gün boyunca esaret altında kaldılar.Bu süre zarfında, piyasa günlerinde arka arkaya üç kez, mahkeme huzuruna çıkarıldılar ve [aynı zamanda] kendilerinden verilen para miktarı açıklandı. Üçüncü pazar gününde ölüm cezasına çarptırıldılar veya Tiber için yurtdışına satıldılar.)
6. Üçüncü pazar günü, borçlu parçalara ayrılsın. Az ya da çok keserlerse, bu [suçu için] onlara atfedilmesin. ”
Roma İmparatorluğu’nun 395’te bölünmesinden sonra, Bizans’ta alacaklılar popüler değildi, imparatorların kararnameleri ile borç sözleşmelerini iptal ettikleri, rehinleri ve tebaalarını bağışladıkları ortaya çıktı.

Avrupa ve Bizans arasındaki ticaretin lojistik merkezi haline gelen Venedik, tefecileri devletin gelişmesine yardım eden saygın insanlar rütbesine yükseltti.

İlk tefecilik örgütü, Haçlı Seferleri döneminde ortaya çıktı, nakit olmayan fonların Avrupa’dan Asya’ya ve geri aktarılması ihtiyacı doğduğunda, bu örgüt “Mesih’in Düzeni ve Süleyman Tapınağı” Tapınakçılar Nişanı altında Güçlü bir para organizasyonu hale geldi.

Düzenin çökmesinden sonra, Lombardiya, Venedik, Cenova’da bankalar İt.”banca” – para değiştiricinin masası – görünmeye başladı ve onlarla birlikte iflas etti.
Para değiştirici yandığında, “Banko rotto” bozuk masa çığlığıyla takas masasını kırdılar.

İngiliz kronik yazarı Parisli Benedictine keşişi Matthew şöyle yazmıştı: “Lombardlar büyük kaçaklardır. … … onlar hain ve aldatıcıdır. … … Sadece insanları ve evcil hayvanları değil, aynı zamanda değirmenleri, kaleleri, mülkleri, çayırları, koruları ve ormanları da yutarlar. … … Rus yazar Gorky’ yazılarından “sarı şeytan” ile hatırlarız.
Bir yandan bir kağıt parçası, diğerinde bir kalem var ve onların yardımıyla sakinleri yapışkan gibi yırtıp cüzdanlarını gümüşle dolduruyorlar. … … Başkalarının ihtiyaçları için şişmanlanırlar ve kendileri de insanları yiyip bitiren kurtlar gibidir. ”

1346’da Avrupa bir bankacılık kriziyle karşı karşıya kaldı. Banka evi “Bardi ve Peruzzi”, Papa, Napoli Krallığı, Kıbrıs ve diğer Avrupa ülkeleri ile birlikte yıkıldı.

Rusya’da, Musevi tüccarlar ve para değiştiriciler şehirlere yerleştiler.
9-10. Yüzyıllardan itibaren Kiev Rus açgözlülük zanaatı gelişmeye başladıği bilgiler var.
Dışardan Avrupadan sonradan gelen zengin Şovalye soyluları ve Musevi Tucarlar yerli halktan tefecilikle para kazanmadı.
1113’te. Kiev’de tefecilerin fahiş faiz oranları ve temel mallar için spekülatif fiyatların neden olduğu bir musevi isyanı yaşandı.
O yıllarda Kilisenin telkinleri ve agitasonu ile Rus halkı borç verenlerden hoşlanmadı, onları İsa satıcısı ve acımasız sırtlanlar olarak görüyorlardı.

Modern Çağ Avrupa ve Dünyada paranın yayılmasından ve ulusal para sistemlerinin oluşumundan sorumlu Merkez bankaları ortaya çıktı.
İlk Merkez Bankası 1668’de kuruldu.
İsveç’te ve 1694’te. İngiltere’de.

XIX yüzyılın sonunda Dünyanın ekonomik olarak gelişmiş tüm ülkelerinde “Merkez bankaları” vardı.
1800’yılları Fransa’da, 1814’ten Hollanda’da, 1850′ Belçika’da, 1860′ Rusya’da, 1875′ Almanya’da vb.

Tarihte ve bugunlerde milyarlarca sıradan insan kredi faizini ödeyerek banka kuruluşlarına Servet katmakta.
Banka sektörü Üretmeden açgözlülük ve açgözlülüğün koruyucu azizi Mamon ile ilişkilendirdi.
Borç köleliği, halkların ve bireysel ailelerin yoksullaşmasına yol açar, toplumu böler ve tabakalaştırır.
Devletler milletlerin İnsanların dini ve kültürel temellerini tahrip eder, aile, mali ve sosyal yapıyi üretmeden asalaklığı buyur ve beslenir.
Gelecekte Bankacılık sistemi değişebilir. Nedeni Üretilen Ürün Karşılığı Para basılmalı ve olmayan ürün ”faiz” adına basılan para karşılığında bir meta yok satılacak ve alınacak üreün yok.

By Aydınlık Luminous

Bilim kurgu Araştırma Güncel yaşam Tarih Gelecek Ekonomi Science fiction Research Current life History Future Economy